Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

To sweep away

  • 1 auferō

        auferō abstulī, ablātus, auferre    [ab + fero], to take away, bear off, carry off, withdraw, remove: istaec intro, T.: e proelio auferri: multa domum suam: liberi per delectūs auferuntur, Ta.: caput domino, V.: Ille sibi ablatus, robbed of his own form, O.: illi vertice crinem, taken from her head, V.: auferri e conspectu, to disappear, L. — Of waves, wind, etc., to carry away, waft, bear, whirl: alquem ad scopulum e tranquillo, T.: auferor in scopulos, O.: in silvam pennis ablata, V. — To carry off, snatch away, rob, steal: a nobis hoc, T.: ab hoc abaci vasa omnia: pecuniam de aerario. —To sweep away, destroy, kill, slay: abstulit mors Achillem, H.: quidquid mors aufert, L.: alqd Mulciber abstulerat, had consumed, O. — Fig., to carry off, gain, obtain, get, receive: inultum numquam id auferet, T.: paucos dies ab aliquo: ut in foro statuerent (statuas), abstulisti, i. e. have prevailed. — To carry away, learn, understand: hoc non ex priore actione, posse, etc.—To get off, escape: haud sic auferent, T.—To take away, snatch away, remove: hi ludi dies quindecim auferent, take up: imperium indignis, from the unworthy, L.: conspectum eius contioni, deprives, L.: vitam senibus: spem: fervorem, L.: metūs, V.: somnos, H.: me velut de spatio, from my subject, L.: fortassis et istinc abstulerit aetas, will free me from them, H.: pollicitationes aufer, away with, T.: aufer Me voltu terrere, desist, H.
    * * *
    I
    auferre, abstuli, ablatus V TRANS
    bear/carry/take/fetch/sweep/snatch away/off, remove, withdraw; steal, obtain
    II
    auferre, apstuli, ablatus V TRANS
    bear/carry/take/fetch/sweep/snatch away/off, remove, withdraw; steal, obtain

    Latin-English dictionary > auferō

  • 2 verro

    verro, verri, versum ( perf. versi, Serv. ad Verg. A. 1, 59:

    verri,

    Charis. p. 218; Prisc. p. 900; neither form in use, acc. to Macr. D. Diff. 23, 8), 3, v. a. [root var-; cf. vello], to scrape, sweep, brush, scour; to sweep out, sweep up or together, clean out, etc. (syn.: tergo, tergeo).
    I.
    Lit.:

    nigras favillas,

    Ov. F. 2, 523:

    argentum inter reliqua purgamenta,

    Petr. 34:

    quicquid de Libycis verritur areis,

    i. e. is collected, Hor. C. 1, 1, 10:

    aedes,

    to sweep out, cleanse by sweeping, Plaut. Merc. 2, 3, 63, so, templa, Sen. Fragm. ap. Diom. p. 475 P.:

    pavimentum,

    Juv. 14, 60:

    vias,

    Suet. Calig. 43; id. Vesp. 5.— Absol.:

    qui tergunt, qui ungunt, qui verrunt, qui spargunt,

    Cic. Par 5, 2, 37.—

    Stratae passim matres crinibus templa verrentes,

    Liv. 3, 7, 8:

    crinibus passis aras verrentes,

    id. 26, 9, 7; Sil. 6, 561; Claud. Laud. Seren 225; cf. poet.:

    aequora caudis (delphines),

    Verg. A. 8, 674:

    harenas caudā,

    Ov. M. 10, 701.—Of fishermen:

    retibus aequor,

    Sil. 14, 262 sq.; Manil. 4, 285:

    caesariem longa per aequora,

    Ov. M. 13, 961; so,

    canitiem suam concreto in sanguine,

    dragging, draggling, trailing, id. ib. 13, 492.—
    II.
    Transf.
    A.
    In gen., to sweep along, drive, impel ( poet.);

    verrunt (venti) nubila caeli,

    Lucr. 1, 279:

    verrentes aequora venti,

    id. 5, 266; 5, 388; 6, 624; so,

    aequora,

    Verg. A. 5, 778; Cat. 64, 7: caerula Verg. A. 3, 208:

    remis vada,

    id. ib. 6, 320; Luc. 5, 572; cf. Lucr. 5, 1227: nec nostra Actiacum verreret ossa mare, drive or toss about, Prop. 2, 15 (3, 7), 44 (Müll. verteret).—
    B.
    To sweep away, i. e. to drag away, take away, carry off (rare but class.): domi quicquid habet, verritur exô, Plaut. Truc. 2, 7, 7:

    quicquid ponitur, hinc et inde verris,

    Mart. 2, 37, 1. futurum ut omnia verreret Verres, Cic. Fragm. ap. Quint. 6, 3, 55 Spald.:

    inter reliqua purgamenta scopis coepit verrere,

    Petr. 34.—
    C.
    To obliterate, cover, hide, conceal (post-Aug. and poët.):

    si decet aurata Bacchum vestigia palla Verrere,

    Stat. Achill. 1, 262; so,

    vestigia,

    Claud. Laud. Stil. 2, 248: undosi verrebant bracchia crines, id. Nupt. Hon. et Mar. 145.

    Lewis & Short latin dictionary > verro

  • 3 āverrō

        āverrō —, —, ere    [ab + verro], to sweep away: carā piscīs mensā, i. e. to clear the ( fishmonger's) table at a high price, H.
    * * *
    averrere, averri, aversus V TRANS
    sweep/brush away, take away, clear away (table)

    Latin-English dictionary > āverrō

  • 4 aufero

    aufĕro, abstŭli, ablātum, auferre, v. a. [ab-fero; cf. ab init. ], to take or bear off or away, to carry off, withdraw, remove (very freq. in prose and poetry; syn.: tollo, fero, rapio, eripio, diripio, adimo, averto).
    I.
    In gen.
    A.
    1.. Lit.:

    ab januā stercus,

    Plaut. As. 2, 4, 18:

    dona,

    id. Am. prol. 139:

    aurum atque ornamenta abs te,

    id. Mil. 4, 1, 36:

    abstulit eos a conspectu,

    Vulg. 4 Reg. 17, 18:

    auferas me de terrā hac,

    ib. Gen. 47, 30:

    vos istaec intro auferte,

    Ter. And. 1, 1, 1:

    Auferte ista hinc,

    Vulg. Joan. 2, 16:

    aether multos secum levis abstulit ignīs,

    Lucr. 5, 459; 3, 230; 3, 439; 3, 717; 5, 205; 5, 725; 6, 622; Turp. ap. Non. p. 422, 21:

    multa domum suam auferebat,

    Cic. Rosc. Am. 8 fin.:

    liberi per delectus alibi servituri auferuntur (a Romanis),

    are carried away, Tac. Agr. 31:

    quem vi abstulerant servi,

    Vulg. Gen. 21, 25.—So of sick persons, or those unable to walk:

    auferere, non abibis, si ego fustem sumpsero,

    Plaut. Am. 1, 1, 202 (cf. id. ib. 1, 1, 298:

    lumbifragium hinc auferes): asoti, qui in mensam vomant et qui de conviviis auferantur,

    Cic. Fin. 2, 8, 23. —Auferre se, in colloquial lang., to remove one ' s self, to withdraw, retire, go away:

    Te, obsecro hercle, aufer modo,

    Plaut. Rud. 4, 3, 93:

    aufer te domum,

    id. As. 2, 4, 63.—
    2.
    Of bodies that are borne away by wings, by the winds, waves, or any other quick motion, to bear or carry away, sweep away, etc. (mostly poet. or in post-Aug. prose):

    aliquem ad scopulum e tranquillo auferre,

    Ter. Phorm. 4, 4, 8:

    unda rates,

    Prop. 1, 8, 14:

    auferor in scopulos,

    Ov. M. 9, 593:

    auferet,

    id. ib. 15, 292 al.:

    in silvam pennis ablata refugit,

    Verg. A. 3, 258; 11, 867:

    ne te citus auferat axis,

    Ov. M. 2, 75:

    vento secundo vehementi satis profecti celeriter e conspectu terrae ablati sunt,

    Liv. 29, 27:

    (Bubo) volat numquam quo libuit, sed transversus aufertur,

    Plin. 10, 12, 16, § 35:

    (milites) pavore fugientium auferebantur,

    Tac. A. 4, 73.—
    B.
    Trop., to carry away, mislead:

    te hortor, ut omnia gubernes prudentiā tuā, ne te auferant aliorum consilia,

    Cic. Fam. 2, 7:

    abstulerunt me velut de spatio Graecae res immixtae Romanis,

    i. e. have diverted, withdrawn me, from the subject, Liv. 35, 40:

    quae contemplatio aufert nos ad ipsorum animalium naturas,

    Plin. 27, 13, 120, § 145:

    auferre aliquem traversum,

    id. 28, 1, 1, § 1 Jan:

    ab intentione auferendus auditor,

    Quint. 4, 5, 6:

    somnus aufert,

    Hor. S. 1, 5, 83:

    auferimur cultu, i. e. decipimur,

    are deceived, duped, Ov. R. Am. 343.—
    II.
    Esp.,
    A.
    1.. To take or snatch away; in a good, but more frequently in a bad sense, to take by force, to remove, withdraw, take away violently, rob, steal, etc.:

    aliquid eris,

    Plaut. Bacch. 4, 4, 8:

    quod auri, quod argenti, quod ornamentorum in meis urbibus fuit, id mihi tu, C. Verres, eripuisti atque abstulisti,

    Cic. Div. in Caecil. 5, 19:

    ab hoc abaci vasa omnia abstuiit,

    id. Verr. 2, 4, 16; so,

    pecuniam de aerario,

    id. Att. 7, 21:

    pecuniam in ventre,

    to eat up, to squander, id. de Or. 2, 66, 265:

    auriculam mordicus,

    to bite off, id. ad Q. Fr. 3, 4:

    vestimentum,

    Vulg. Luc. 6, 29:

    hi ludi dies quindecim auferent,

    Cic. Verr. 1, 10, 31:

    imperium indignis,

    Liv. 3, 67:

    legionem,

    Tac. H. 4, 48:

    consulatum, censuram,

    id. ib. 1, 52:

    auferat omnia irrita oblivio si potest,

    Liv. 28, 29:

    spem, voluntatem defensionis,

    Cic. Verr. 2, 1, 7:

    fervorem et audaciam,

    Liv. 3, 12:

    obsequia,

    Tac. H. 1, 80:

    misericordiam,

    id. ib. 3, 84:

    spem veniae,

    id. A. 14, 23:

    studium,

    Cat. 68, 19 sq.; and so Hor. C. 3, 12, 5:

    metus,

    to banish, Verg. A. 12, 316:

    curas,

    Hor. Ep. 1, 11, 26:

    somnos,

    id. C. 2, 16, 16; id. Epod. 5, 96:

    pudorem,

    Ov. M. 6, 617:

    fugam,

    to hinder, prevent, Flor. 3, 10, 3 al. —
    2.
    To take off or away, to destroy, consume, kill, slay, etc. (mostly poet. or in the Aug. histt.):

    Tam bellum mihi passerem abstulistis,

    Cat. 3, 15:

    abstulit clarum cita mors Achillem,

    Hor. C. 2, 16, 29; so id. Epod. 5, 66; id. S. 1, 9, 31:

    Auferat hora duos eadem,

    Ov. M. 8, 709; 15, 157:

    Labienum Varumque acies abstulit,

    Vell. 2, 55 fin.:

    Quidquid hinc aut illinc communis Mors belli aufert,

    Liv. 7, 8; Flor. 3, 17, 9 al.:

    Interea quodcumque fuit populabile flammae, Mulciber abstulerat,

    had consumed, Ov. M. 9, 263; 14, 575.—
    3.
    Of places, to separate, sever, divide:

    mare septem stadiorum intervallo Europam auferens Asiae,

    Plin. 4, 12, 24, § 75:

    Armenia Euphrate amne aufertur Cappadociae,

    id. 6, 9, 9, § 25. —
    B.
    To lay aside some action, manner of speaking, etc.; to cease from, desist from, leave off: proinde istaec tua aufer terricula, Att. ap. Non. p. 227, 31:

    jurgium hinc auferas,

    Plaut. Pers. 5, 2, 19:

    aufer nugas,

    id. Truc. 4, 4, 8; id. Curc. 2, 1, 30:

    pollicitationes aufer,

    Ter. Phorm. 5, 6, 17: Ge. Id nosmet ipsos facere oportet, Phaedria. Ph. Aufer mi "oportet:" quin tu, quod faciam, impera, id. ib. 1, 4, 45 Ruhnk. (cf. Juv. 6, 170):

    Aufer abhinc lacrimas,

    Lucr. 3, 955:

    insolentiam,

    Phaedr. 3, 6, 8; so absol.: Insanis? Aufer! away! (where nugas may be supplied, as in Plaut. Truc. 4, 4, 8), Ter. Ad. 5, 8, 14.—With inf. as object:

    aufer Me vultu terrere,

    Hor. S. 2, 7, 43.—
    C.
    Meton., effect for cause, to corry off ( as the fruit or result of one ' s labor, exertions, errors, etc.), to obtain, get, receive, acquire:

    Ecquas viginti minas Paritas ut auferas a me?

    Plaut. Ps. 1, 5, 71; 1, 5, 90; id. Curc. 5, 2, 21; id. Ep. 1, 2, 56; 2, 2, 9; id. Most. 4, 1, 32; Ter. Phorm. 5, 8, 62:

    id inultum numquam auferet,

    id. And. 3, 5, 4; id. Ad. 3, 4, 8 (cf. id. And. 1, 2, 4): paucos dies ab aliquo, to obtain a few days ' respite, Cic. Quinct. 5, 20:

    quis umquam ad arbitrum quantum petiit, tantum abstulit?

    id. Rosc. Com. 4, 12; so,

    responsum ab aliquo,

    id. de Or. 1, 56, 239:

    decretum,

    id. Att. 16, 16, A:

    diploma,

    id. Fam. 6, 12, 3:

    praemium,

    Suet. Gram. 17. —Also with ut: ut in foro statuerent (statuas), abstulisti, you have carried the point that they etc., Cic. Verr. 2, 2, 59 (so, adsequi, ut, Tac. G. 35).— Trop., to carry away the knowledge of a thing, to learn, understand: quis est in populo Romano, qui hoc non ex priore actione abstulerit? has not learned, does not know, Cic Verr. 2, 1, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > aufero

  • 5 scopo

    I
    scopare, scopavi, scopatus V TRANS
    brush/sweep away
    II
    scopere, -, - V TRANS
    probe; look into; search; scope out; sweep (Douay) (prob. confused with V 1 1)

    Latin-English dictionary > scopo

  • 6 deverro

    dē-verro ( dīv-), ĕre, v. a., to sweep away, sweep out (very rare): devorare omnia ac deverrere, Lucil. ap. Non. 420, 7; Varr. ap. Aug. Civ. D. 6, 9; Col. 7, 4, 5.

    Lewis & Short latin dictionary > deverro

  • 7 expugno

    ex-pugno, āvi, ātum, 1 (archaic inf. fut. expugnassere, Plaut. Am. 1, 1, 55), v. a., to take by assault, to storm, capture, reduce, subdue (freq. and class.; syn.: obsideo, oppugno, capio).
    I.
    Lit., of places:

    id (oppidum Noviodunum) ex itinere oppugnare conatus, expugnare non potuit,

    Caes. B. G. 2, 12, 2:

    oppidum,

    id. ib. 2, 10, 4;

    3, 14, 1 al.: nonnullas urbes per vim,

    id. B. C. 3, 55, 3:

    urbem,

    Liv. 2, 12, 1:

    Cirtam armis,

    Sall. J. 23, 1:

    castellum,

    Caes. B. G. 2, 9, 4; 3, 1, 4:

    loca multa,

    Nep. Ages. 3:

    moenia mundi,

    Lucr. 2, 1144 et saep.—
    B.
    Transf., of other objects (things or persons), to subdue, overcome, break down or through, sweep away:

    naves,

    Caes. B. G. 3, 15, 2 and 5:

    aedes,

    Ter. Eun. 4, 7, 3; cf.

    villas,

    Sall. J. 44, 5:

    carcerem,

    Plaut. Ps. 4, 7, 76:

    Philippum et Nabin expugnatos,

    conquered, Liv. 37, 25, 6; cf.:

    inclusos moenibus expugnat,

    Curt. 9, 4:

    aliquos,

    id. 6, 6; Tac. Agr. 41; Flor. 2, 2, 16; Just. 3, 5:

    expugnavi amanti herili filio aurum ab suo patre,

    obtained by force, Plaut. Bacch. 4, 9, 5.—Of inanimate subjects:

    flumina id oppidum expugnavere,

    swept away, Plin. 6, 27, 31, § 138:

    Euphrates Taurum expugnat,

    i. e. breaks through, id. 5, 24, 20, § 85:

    lacte equino venena et toxica expugnantur,

    are counteracted, id. 28, 10, 45, § 159.—
    II.
    Trop., to conquer, subdue, overcome:

    sapientis animus magnitudine consilii, tolerantia, virtutibus, etc.... vincetur et expugnabitur,

    Cic. Par. 4, 1, 27:

    nihil tam munitum, quod non expugnari pecuniā possit,

    id. Verr. 1, 2, 4:

    fortunas patrias,

    id. Clu. 13, 36:

    pudicitiam,

    to violate, id. Cael. 20; 50:

    aut enim expugnatur intentio aut adsumptio aut conclusio, nonnumquam omnia,

    i. e. is refuted, confuted, Quint. 5, 14, 20 sq.:

    pertinaciam legatorum,

    Liv. 37, 56, 9:

    paupertatem,

    Petr. 126:

    expugnatus precibus uxoris,

    Suet. Tib. 21;

    so simply expugnatus,

    id. Caes. 1; id. Vesp. 22:

    coepta,

    to fight through, to accomplish, Ov. M. 9, 619; cf.: sibi legationem expugnavit, extorted, wrung out, obtained (= extorsit), Cic. Verr. 2, 1, 16, § 44.—With ut:

    aliqua ratione expugnasset iste, ut dies tollerentur,

    Cic. Verr. 2, 2, 52, § 130:

    aegre expugnavit, ut, etc.,

    Petr. 108.—Hence, * ex-pugnans, antis, P. a., efficient, efficacious:

    expugnantior herba,

    Ov. M. 14, 21 (so Jahn and Bach., Merkel, expugnacior).

    Lewis & Short latin dictionary > expugno

  • 8 cōnficiō

        cōnficiō fēcī, fectus, ere    [com- + facio], to make ready, make, prepare, bring about, complete, accomplish, execute, consummate, fulfil: soccos suā manu: vestem: tabulae litteris Graecis confectae, written, Cs.: libri Graeco sermone confecti, composed, N.: librum Graece, N.: tabulas, to keep accounts: nuptias, T.: bello confecto, ended, S.: duella, H.: facinus: caedem, N.: mandata brevi, S.: spes conficiendi negotii, Cs.: quibus rebus confectis, S.—To settle, close, finish: cum Apellā de columnis: de negotio.—To pass over, accomplish, traverse, go over, make: magno itinere confecto, Cs.: iter anno, N.: ubi confecti cursūs, V.: inmensum spatiis aequor, V.: tecta facturi, ut mille passuum conficiatur, covered.—To diminish, lessen, weaken, sweep away, destroy, kill, subdue, wear out, consume: Atheniensīs, N.: provincias: exercitūs, L.: me (sica) paene confecit, killed: dentes escas conficiunt, grind: cibum, L.: cibos, to digest: fame confici: patrimonium: suam rem. —P. perf., impaired, weakened, overcome, reduced, exhausted: equus senio, Enn. ap. C.: aetate, S.: aevo, V.: malis res p.: volneribus, Cs.: curā, T.: confectus et saucius: (captivos) ignominiis, worn out, L.—To prepare, provide, procure, bring together: tribum necessariis suis, the votes of: armata milia centum, Cs.: pauxillulum nummorum, T.: pecuniam ex illā re: conficiendae pecuniae rationes.—Fig., to produce, cause, make, bring about, effect: aliquid gnato mali, T.: motūs animorum: animum mitem, render: causae conficiunt, are efficient.—Of time, to complete, finish, end, spend, pass: sexaginta annos: noctis partem ibi: hieme confectā, Cs.: vitae cursum.—To show, deduce: ex alquā re alqd: ex quo conficitur, ut, etc.: id quod conficiatur ex ratiocinatione; see also confio.
    * * *
    conficere, confeci, confectus V TRANS
    make, construct; prepare, complete, accomplish; cause; perform; do thoroughly; compose; amass, collect; raise (troops); traverse; eat up, consume; expend; finish off; kill, dispatch; defeat finally, subdue/reduce/pacify; chop/cut up

    Latin-English dictionary > cōnficiō

  • 9 ex-pūgnō

        ex-pūgnō āvī, ātus, āre,    to take by assault, storm, capture, reduce, subdue: urbīs per vim, Cs.: Cirtam armis, S.: quam (turrim), V.: iuvenum domos, H.: ipsum caput, i. e. the old man in person, H.—To subdue, overcome, break down, break through, sweep away: navīs, Cs.: villas, S.: Philippum et Nabin, L.: viri cum cohortibus expugnati, Ta. — Fig., to conquer, subdue, overcome, achieve: nihil quod non expugnari pecuniā possit: pudicitiam: pertinaciam legatorum, L.: coepta, accomplish, O.: sibi legationem, extort: Spartam, i. e. robbed (of Helen), V.: expugnasset, ut dies tollerentur.

    Latin-English dictionary > ex-pūgnō

  • 10 in-volvō

        in-volvō vī, ūtus, ere,    to roll, roll upon: Ossae involvere Olympum, V.: montes, O.: armenta secum, sweep away, V.—To roll about, wrap up, envelop, involve: Involvēre diem nimbi, V.: prodire involuto capite: sinistras sagis, Cs.: involvi fumo, O.—To cover, overwhelm: aquā navem, V.—Fig., to inwrap, wrap, infold, envelop, surround: se litteris, devote: pacis nomine bellum involutum: Obscuris vera, V.: meā Virtute me, H.: fraudibus involuti, Ta.

    Latin-English dictionary > in-volvō

  • 11 convolvo

    convolvere, convolvi, convolutus V TRANS
    roll/whirl together/round; carry/sweep away; roll up/coil/twist; enfold; writhe; fasten together, interweave, interlace; unroll and roll up (scroll), look up

    Latin-English dictionary > convolvo

  • 12 conficio

    confĭcĭo, fēci, fectum, 3 ( perf. subj. confexim, Plaut. Truc. 4, 4, 39; in pass., besides the regular form conficior, freq., but not in Cic., in acc. with fīo, fieri:

    confit,

    Plaut. Trin. 2, 4, 7; Lucr. 4, 291; Col. 2, 15, 1; Plin. 6, 23, 26, § 103; 31, 7, 40, § 83; Macr. S. 1, 14, 13; id. Somn. Scip. 2, 3; 1, 2:

    confiunt,

    Lucr. 4, 738; Arn. 7, 219:

    confiat,

    Col. 1, 8, 12; Lucr. 4, 929 Lachm.: confiant, Imp. Leo, Cod. 2, 7, 11: confieret, Balb. ap. Cic. Att. 8, 15, A, 3; 9, 7, A, 1; Liv. 5, 50, 7:

    confierent,

    Suet. Caes. 20; Arn. 2, 73:

    confieri,

    Lucr. 2, 1069; 5, 889; Caes. B. G. 7, 58; Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 1; Verg. A. 4, 116; v. Forbig. ad loc.; Tac. A. 15, 59; cf. Neue, Formenl. II. p. 611), v. a. [facio].
    I.
    To make a thing completely ready, to make, prepare, bring about, complete, accomplish, execute, etc. (except in Quint., freq. in all periods and species of composition).
    A.
    Lit.
    1.
    In gen.:

    nisi cottidiano sesquiopus confeceris,

    Plaut. Capt. 3, 5, 67; cf.

    pensum,

    id. Merc. 2, 3, 81; id. Pers. 2, 4, 1:

    eme lanam, unde pallium conficiatur,

    id. Mil. 3, 1, 93; cf.:

    anulum, pallium, soccos suā manu,

    Cic. de Or. 3, 32, 127:

    vestem,

    id. Verr. 2, 4, 26, § 59; Suet. Aug. 73:

    ligna ad fornacem,

    to make ready, prepare for, Cato, R. R. 16; cf.:

    conficere atque contexere villos ovium,

    Cic. N. D. 2, 63, 158:

    aurum et argentum,

    Plin. 35, 12, 45, § 157:

    frumenta (with molere),

    id. 7, 56, 57, § 191:

    tabulas litteris Graecis,

    to write, draw up, Caes. B. G. 1, 29; [p. 413] cf.:

    libros Graeco sermone,

    to compose, write, Nep. Hann. 13, 2;

    and librum Graece,

    id. Att. 18, 6:

    tabulas,

    Cic. Verr. 2, 1, 23, § 60:

    orationes,

    Nep. Cato, 3, 3:

    illam partem superiorem orationis,

    Cic. de Or. 2, 28, 121:

    nuptias,

    Ter. Heaut. 5, 1, 22; Suet. Claud. 26:

    bellum,

    Caes. B. G. 1, 54; Sall. C. 51, 5; Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 3; Liv. 21, 40, 11; so,

    duella,

    Hor. Ep. 2, 1, 254 al.; cf.

    proelium,

    Sall. C. 61, 1:

    tantum facinus,

    Cic. Rosc. Am. 28, 76; cf.

    caedem,

    Nep. Dion, 10, 1:

    legitima quaedam,

    id. Phoc. 4, 2:

    residua diurni actus,

    Suet. Aug. 78:

    mandata,

    Cic. Planc. 11, 28; id. Phil. 9, 3, 6; id. Q. Fr. 2, 12 (14), 3; Sall. J. 12, 4:

    omnibus rebus magnā curā, multā operā et labore confectis,

    Cic. Att. 16, 16, B, 8:

    ad eas res conficiendas biennium sibi satis esse ducere,

    Caes. B. G. 1, 3:

    negotium,

    id. B. C. 1, 29; Cic. Att. 1, 16, 5:

    quibus rebus confectis,

    Sall. C. 46, 1; Nep. Pelop. 3, 3; Caes. B. G. 1, 13:

    confecto legationis officio,

    id. B. C. 3, 103.—
    2.
    Esp.
    a.
    In the lang. of business, to settle, close a bargain, finish, etc.; absol.:

    tu cum Apellā Chio confice de columnis,

    Cic. Att. 12, 19, 1:

    quod si mihi permisisses, confecissem cum coheredibus,

    id. Fam. 7, 2, 1:

    de Acutiliano negotio quod mihi mandaras... confeceram,

    id. Att. 1, 5, 4.—
    b.
    Of space or distance traversed, to pass over, accomplish, traverse, go over, make, accomplish:

    iter,

    Cic. Att. 4, 14, 2; Caes. B. G. 2, 12; Nep. Ages. 4, 4 al.; cf.:

    tertiam partem itineris,

    id. Eum. 8, 6; and poet.:

    nos immensum spatiis confecimus aequor,

    Verg. G. 2, 541:

    cursum,

    Cic. Att. 5, 12, 1; Verg. A. 5, 362:

    cursum vitae,

    Cic. Tusc. 3, 1, 2:

    cursus annuos conficit sol,

    id. N. D. 1, 31, 87; 2, 20, 52:

    longam viam,

    id. Sen. 2, 6:

    celeritate incredibili longissimas vias,

    Suet. Caes. 57.—Rarely of space occupied:

    tecta facturi, ut mille passuum conficiatur,

    Cic. Att. 4, 16, 8 (14).—
    B.
    Trop.
    1.
    In gen., to produce, cause, make, bring about, effect:

    sollicitudines mihi,

    Ter. And. 4, 1, 26:

    geminas nuptias,

    id. ib. 4, 1, 50; cf.:

    aliquid mali gnato,

    id. Heaut. 5, 3, 1:

    pacem,

    id. ib. 5, 2, 45:

    motus animorum,

    Cic. de Or. 2, 79, 324.—With two accs.:

    animum auditoris mitem et misericordem,

    Cic. Inv. 1, 55, 106:

    reditum alicui,

    to procure, id. Fam. 9, 13, 4.—Also absol., to be efficient, to accomplish a direct result, be an active cause (philos. t. t.):

    aliae causae ipsae conficiunt, aliae vim aliquam ad conficiendum afferunt,

    Cic. Part. Or. 26, 93.—
    2.
    Of time, to complete, finish, end, spend, pass:

    cum sexaginta annos confecerit,

    Cic. Tusc. 1, 38, 92:

    centum annos,

    id. Or. 52, 176:

    diem,

    Plaut. Trin. 3, 3, 78:

    tum denique judicetur beatusne fuerit, cum extremum vitae diem morte confecerit,

    Cic. Fin. 3, 22, 76:

    annuum tempus,

    id. Att. 15, 15, 4:

    omnem vitae suae cursum in labore corporis atque in animi contentione (just before: ut in amore et voluptatibus adulescentiam suam collocaret),

    id. Cael. 17, 39:

    annuum munus,

    id. Fam. 2, 12, 1:

    biennium,

    id. Quint. 12, 40:

    suas horas (somnus),

    Sil. 4, 89:

    aequinoctium,

    Col. 2, 8, 2; cf.

    brumam,

    id. 9, 14, 12; Plin. 18, 26, 63, § 232:

    commissum ac profligatum bellum,

    Liv. 8, 25, 5; Flor. 2, 15, 2.—
    3.
    In philos. lang., to bring forward as proved, to show, deduce:

    conclusio est, quae ex eis quae ante dicta sunt, conficit, quid necessario consequatur,

    Auct. Her. 4, 30, 41 fin.; Cic. Inv. 1, 31, 53; hence, conficior, to follow logically (from something), to be deduced; with ex:

    cum id perspicuum sit, quod conficiatur ex ratiocinatione,

    Cic. Inv. 1, 40, 72; so Quint. 5, 14, 9; 5, 14, 22; 9, 4, 69; and absol., Cic. Inv. 1, 47, 87 al.—
    II.
    Transf., to diminish, lessen, weaken an object; to sweep away, destroy, kill, wear out, consume.
    A.
    Prop.:

    dentes intimi escas conficiunt,

    grind, Cic. N. D. 2, 54, 134; so Liv. 2, 32, 10; Plin. 11, 37, 61, § 160; cf.

    cibos,

    to digest, Cic. N. D. 2, 55, 137; Plin. 11, 37, 68, § 180 al.:

    ignes Conficerent vulgo silvas, arbusta cremarent,

    Lucr. 1, 905; cf.:

    conficere, omnia igni, frigore,

    id. 1, 536:

    patrimonium suum (corresp. with dissipare),

    Cic. Fl. 36, 90:

    sapiens si fame ipse conficiatur... vir bonus, ne ipse frigore conficiatur, etc.,

    id. Off. 3, 6, 29.—With acc. and inf.:

    ipse conficior venisse tempus cum possim, etc.,

    Cic. Att. 10, 18, 3:

    nihil est opere et manu factum, quod non conficiat et consumat vetustas,

    id. Marcell. 4, 11: quae vetustas est, quae vim divinam conficere possit? id. Div. 2, 57, 117.—In part. perf.: sicut fortis equus... senio confectu' quiescit, impaired, weakened, Enn. ap. Cic. Sen. 5, 14;

    and so very freq.: confectus senectute,

    Cic. Rab. Perd. 7, 21:

    aetate,

    Sall. J. 9, 4; Cat. 68, 119:

    aevo,

    Verg. A. 11, 85:

    senectā, Ov M. 6, 37: cum corporis morbo tum animi dolore,

    Cic. Mur. 40, 86; cf. id. Fin. 1, 12, 41; id. Att. 11, 11, 1:

    multis gravibusque vulneribus,

    Caes. B. G. 2, 25; 3, 5; Sall. J. 60, 7:

    curā,

    Ter. And. 2, 1, 4:

    dolore,

    Cat. 65, 1.—Without abl.:

    ut fessos confectosque aggrediantur,

    exhausted, Liv. 1, 23, 9; cf.:

    confectus et saucius,

    Cic. Cat. 2, 11, 24:

    artus,

    Lucr. 3, 947:

    ego te hic hac offatim conficiam,

    to cut in pieces, Plaut. Truc. 2, 7, 52:

    Athenienses,

    to subdue, Nep. Lys. 1, 1; so,

    provinciam,

    Cic. Inv. 2, 37, 111; Liv. 26, 21, 2; 28, 28, 7; 40, 28, 8; 41, 12, 3; cf. Cic. Imp. Pomp. 10, 28; Liv. 27, 5, 3; 40, 35, 4:

    duos hostium exercitus,

    id. 2, 40, 13:

    me (sica illa) paene confecit,

    killed, Cic. Mil. 14, 37:

    alterum Curiatium,

    Liv. 1, 25, 10; cf.

    saucium,

    id. 42, 16, 1:

    Caligulam vulneribus triginta,

    Suet. Calig. 58:

    maximam vim serpentium (ibes),

    Cic. N. D. 1, 36, 101;

    so of the killing of animals,

    Suet. Claud. 21; id. Dom. 19; Lampr. Com. 13 al.; cf. confector, II.;

    and in mal. part.,

    Suet. Ner. 29 (v. the passage in its connection).—
    B.
    Trop.:

    conficere aliquem verbis,

    Plaut. Ps. 1, 5, 49:

    (captivos) omnibus notis ignominiisque,

    Liv. 22, 61, 9:

    lectio non cruda sed multa iteratione mollita et velut confecta,

    Quint. 10, 1, 19:

    sidus confectum,

    its influence has ceased, it has set, Plin. 16, 23, 36, § 87; 18, 25, 57, § 207.—
    III.
    In gen., to prepare, provide, procure, to bring together, = colligo:

    virginem, Quam amabat, eam confeci sine molestiā,

    Ter. Eun. 5, 4, 6 Ruhnk.; so,

    centurias,

    to secure their votes, Q. Cic. Pet. Cons. 5, 18; cf.:

    suam tribum necessariis suis,

    Cic. Planc. 18, 45:

    hortos mihi,

    id. Att. 12, 37, 2:

    bibliothecam,

    id. ib. 1, 7 fin.:

    exercitum difficili rei publicae tempore,

    id. Imp. Pomp. 21, 61:

    exercitus maximos,

    id. Att. 8, 11, 2; cf.:

    armata milia centum,

    Caes. B. G. 2, 4:

    (serpentum) magnam multitudinem (just before, colligere),

    Nep. Hann. 10, 5:

    erat ei de ratiunculā apud me pauxillulum nummorum, id ut conficerem: confeci,

    Ter. Phorm. 1, 1, 4:

    permagnam pecuniam ex illā re,

    Cic. Verr. 2, 1, 52, § 138; cf.:

    conficiendae pecuniae rationes,

    id. Fl. 9, 20.—Hence, confĭcĭ-ens, entis, P. a. (acc. to I.), effecting, causing, producing, efficient (rare, and only in Cic.):

    causae,

    Cic. Part. Or. 26, 93: corporis bonorum conficientia (tha tôn agathôn poiêtika), productive of physical good, id. Fin. 5, 27, 81 Madv.:

    civitas conficientissima litterarum,

    very carefully noting down every thing, id. Fl. 19, 44.

    Lewis & Short latin dictionary > conficio

  • 13 depopulor

    dē-pŏpŭlor, ātus, 1, v. dep. a., to lay waste, ravage, plunder, pillage (class.).
    I.
    Prop.:

    ut Ambiorigis fines depopularentur,

    Caes. B. G. 6, 42 fin.; cf.:

    ad fines depopulandos,

    id. ib. 7, 64, 6; Hirt. B. G. 8, 24, 4; Liv. 10, 12 al.:

    agros,

    Caes. B. G. 2, 7, 3; Cic. Verr. 2, 3, 36; Liv. 5, 4 fin. et saep.; cf.:

    extrema agri Romani,

    Liv. 4, 1:

    eam regionem,

    Caes. B. G. 6, 33, 2:

    vicinam humum late,

    Ov. Tr. 3, 10, 56 et saep.:

    multas domos, plurimas urbes, omnia fana,

    Cic. Verr. 1, 4, 11:

    quos fidos nobis rebatur,

    Tac. A. 13, 37.—
    II.
    Transf., in gen., to waste, lay waste, dissipate, destroy, sweep away: quos impune depopulatur et dispoliatur dedecus, Afran. ap. Non. 480, 13:

    Cerealia dona,

    Ov. F. 1, 684:

    hereditates,

    Dig. 47, 4, 1:

    in qua (sc. urbe) omne mortalium genus vis pestilentiae depopulabatur,

    Tac. A. 16, 13:

    aras,

    Vulg. Osee, 10, 2.
    a.
    Active form dēpopulo, āre: agros audaces depopulant servi, Enn. ap. Non. 471, 19 (Trag. v. 3 Rib.):

    macellum,

    Caecil. ib. 18 (Com. v. 13 Rib.):

    agros provinciamque, Auct. B. Hisp. 42, 6: greges,

    Val. Fl. 6, 531.—
    b.
    depopulor, ari, in pass. signif.:

    communi latrocinio terra omnis depopulabitur,

    Lact. Ira D. 16 fin.:

    depopulata est regio,

    Vulg. Joel, 1, 10. In class. lang. only in the Part. perf.:

    depopulatis agris,

    laid waste, Caes. B. G. 1, 11, 4:

    depopulata Gallia,

    id. ib. 7, 77, 14;

    late depopulato agro,

    Liv. 9, 36:

    omnis ora maritima depopulata ab Achaeis erat, 37, 4: regiones,

    id. 10, 15 et saep.; Justin. 42, 2; Plin. 2, 53, 54, § 140.

    Lewis & Short latin dictionary > depopulor

  • 14 involvo

    in-volvo, vi, ūtum, 3, v. a., to roll to or upon any thing.
    I.
    Lit.:

    Ossae frondosum involvere Olympum,

    Verg. G, 1, 282:

    montes,

    Ov. M. 12, 507:

    silvas, armenta secum,

    to sweep away with it, Verg. A. 12, 689:

    miser involvitur In caput,

    id. ib. 292.—
    B.
    Transf., to roll about, wrap up, envelop, involve:

    se foliis ac frondibus,

    Lucr. 5, 970:

    aliquid corpori,

    Plin. 11, 23, 27, § 77:

    sinistras sagis,

    Caes. B. C. 1, 75:

    caput flammeolo,

    Petr. 26:

    se farinā,

    Phaedr. 4, 1, 23:

    involvi fumo,

    Ov. M. 2, 232:

    vestimentis,

    Cels. 2, 17:

    manum amiculo,

    Just. 15, 3, 8:

    totum involvit flammis nemus,

    Verg. G. 2, 308:

    fit quoque ut involvat venti se nubibus ipse vortex,

    Lucr. 6, 442:

    nec densae trepidis apium se involvere nubes cessarunt aquilis,

    Sil. 8, 635.—
    C.
    To cover, overwhelm:

    Auster aqua involvens navemque virosque,

    Verg. A. 6, 336:

    stagnante vado patulos involvere campos,

    Sil. 6, 143; 12, 622:

    eos in mediis fluctibus,

    Vulg. Deut. 14, 27:

    non vox et mutui hortatus juvabant adversante unda... cuncta pari violentia involvebantur,

    Tac. A. 1, 70.—
    II.
    Trop., to inwrap, wrap, infold, envelop, surround: se litteris, i. e. to devote one ' s self to, Cic. Fam. 9, 20, 3:

    pacis nomine bellum involutum,

    id. Phil. 7, 6, 19:

    obscuris vera,

    Verg. A. 6, 100:

    se suā virtute,

    Hor. C. 3, 29, 54:

    se otio,

    Plin. Ep. 7, 3: se laqueis insidiosae interrogationis, to involve or entangle themselves, id. ib. 1, 5:

    ut si qua iniquitas involveretur,

    Tac. A. 3, 63:

    fraudibus involuti,

    id. ib. 16, 32.— Hence, invŏlūtus, a, um, P. a., involved, intricate, obscure:

    res involutas definiendo explicare,

    Cic. Or. 29, 102:

    philosophiam a rebus occultis et ab ipsa natura involutis avocare,

    id. Ac. 1, 4, 15:

    res omnium involutissima,

    Sen. Q. N. 6, 5, 3. — Adv.: invŏlūtē, obscurely (post-class.):

    queri,

    Spart. Car. 2.

    Lewis & Short latin dictionary > involvo

  • 15 scopo

    1.
    scŏpo, ĕre [skopeô], to investigate, test, search:

    spiritum suum,

    Vulg. Psa. 76, 7.
    2.
    scōpo, āre, v. a. [1. scopa, II.], to brush or sweep away, Vulg. Isa. 14, 23.

    Lewis & Short latin dictionary > scopo

  • 16 converro

    con-verro (or - vorro), verri, versum, 3, v. a., to sweep or brush together, to sweep, clear away (mostly ante- and post-class.).
    I.
    Lit., Cato, R. R. 143, 2:

    hoc egomet, tu hoc convorre,

    Plaut. Stich. 2, 2, 27:

    capiam scopas atque hoc convorram,

    id. ib. 2, 2, 51; 2, 2, 64; Publ. Syr. ap. Prisc. p. 900 P.:

    stabulum,

    Col. 7, 6, 6:

    locum,

    id. 8, 6, 6:

    limina templorum osculis,

    Arn. 1, p. 36 al. —
    II.
    Meton.: hereditates omnium, to scrape [p. 464] together, * Cic. Off. 3, 19, 78 (al. convertere). —Humorously: aliquem totum cum pulvisculo, to sweep thoroughly, to beat the dust out, i. e. to beat soundly, Plaut. Rud. 3, 6, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > converro

  • 17 convorro

    con-verro (or - vorro), verri, versum, 3, v. a., to sweep or brush together, to sweep, clear away (mostly ante- and post-class.).
    I.
    Lit., Cato, R. R. 143, 2:

    hoc egomet, tu hoc convorre,

    Plaut. Stich. 2, 2, 27:

    capiam scopas atque hoc convorram,

    id. ib. 2, 2, 51; 2, 2, 64; Publ. Syr. ap. Prisc. p. 900 P.:

    stabulum,

    Col. 7, 6, 6:

    locum,

    id. 8, 6, 6:

    limina templorum osculis,

    Arn. 1, p. 36 al. —
    II.
    Meton.: hereditates omnium, to scrape [p. 464] together, * Cic. Off. 3, 19, 78 (al. convertere). —Humorously: aliquem totum cum pulvisculo, to sweep thoroughly, to beat the dust out, i. e. to beat soundly, Plaut. Rud. 3, 6, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > convorro

  • 18 corripiō (conr-)

        corripiō (conr-) ripuī, reptus, ere    [com- + rapio], to seize, snatch up, grasp, collect, take hold of, arrest: quos corripi atque interfici iussit, Cs.: arcum manu, V.: fascibus conreptis, S.: me, to start up, T.: a somno corpus, V.: Flumina correptos torquentia montīs, carried away, V.—To carry off, take as plunder, snatch away: in corripiendis pecuniis: effigiem, V. — To attack, seize, catch, sweep, carry away: flamma Corripuit tabulas, V.: morbi Corpora corripiunt, V.: imber (segetes), O.—To contract, shorten: numina corripiant moras, O.—To hurry over, make haste over: viam, V.: campum, V.— To quicken: gradum. H. —Fig., to reproach, reprove, chide, blame: omnes convicio Lentuli correpti, Cs.: correptus voce magistri, H.: hunc dictis, O.: correpti consules cum percunctarentur, under this rebuke, L. — To seize upon, attack: hunc plausus Corripuit, V.: correpta cupidine, O.: militiā (i. e. militiae studio), V.: imagine visae formae, fascinated, O.

    Latin-English dictionary > corripiō (conr-)

  • 19 avorro

    avorrere, avorri, avorsus V TRANS
    sweep/brush away, take away, clear away (table)

    Latin-English dictionary > avorro

  • 20 converro

    converrere, converri, conversus V TRANS
    sweep/brush/scrape together/thoroughly/up; sweep/beat clean; clear away (L+S)

    Latin-English dictionary > converro

См. также в других словарях:

  • sweep away (something) — 1. to get rid of something. You will have to sweep away all your anger in order to improve your relations with your family. There was almost no wind to sweep the smog away. 2. to destroy something. The decision to close the lab meant that twenty… …   New idioms dictionary

  • sweep away — index eliminate (eradicate), eradicate, obliterate Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • sweep away — verb 1. eliminate completely and without a trace (Freq. 2) The old values have been wiped out • Syn: ↑wipe out • Derivationally related forms: ↑wipeout (for: ↑wipe out) …   Useful english dictionary

  • sweep away — phrasal verb [transitive] Word forms sweep away : present tense I/you/we/they sweep away he/she/it sweeps away present participle sweeping away past tense swept away past participle swept away 1) to destroy or to completely remove something Many… …   English dictionary

  • sweep away — 1. Clear away (by a broom), brush away. 2. Dislodge, remove, expel, drive off, sweep off. 3. Destroy, overwhelm, carry off …   New dictionary of synonyms

  • sweep away — verb a) To remove something by, or as if by, sweeping. b) To overwhelm someone emotionally; sweep someone off their feet …   Wiktionary

  • Sweep — Sweep, v. t. [imp. & p. p. {Swept}; p. pr. & vb. n. {Sweeping}.] [OE. swepen; akin to AS. sw[=a]pan. See {Swoop}, v. i.] 1. To pass a broom across (a surface) so as to remove loose dirt, dust, etc.; to brush, or rub over, with a broom for the… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • sweep — ► VERB (past and past part. swept) 1) clean (an area) by brushing away dirt or litter. 2) move or push with great force. 3) (sweep away/aside) remove or abolish swiftly and suddenly. 4) search or survey (an area). 5) pass or traverse swiftly and… …   English terms dictionary

  • sweep off — Sweep away, sweep, brush off, brush away …   New dictionary of synonyms

  • sweep — sweep1 W3S3 [swi:p] v past tense and past participle swept [swept] ▬▬▬▬▬▬▬ 1¦(clean something)¦ 2¦(push something somewhere)¦ 3¦(push somebody/something with force)¦ 4¦(group moves)¦ 5¦(wind/waves etc)¦ 6¦(become popular)¦ 7¦(feeling)¦… …   Dictionary of contemporary English

  • sweep — [[t]swi͟ːp[/t]] ♦♦♦ sweeps, sweeping, swept 1) VERB If you sweep an area of floor or ground, you push dirt or rubbish off it using a brush with a long handle. [V n] The owner of the store was sweeping his floor when I walked in... [V n prep/adv]… …   English dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»